Reken mij gerust tot de trouwe luisteraars van Radio 4, het tegenwoordige NPO Radio 4. De klassieke zender van de publieke omroep. Maar: ze maken het mij in Hilversum wel steeds moeilijker om dat ook te blijven. Want wat is er aan de hand?

Ik krijg werkelijk een sik van al die oproepen aan luisteraars om te stemmen. Er klinken flarden van drie totaal verschillende stukken en wij luisteraars worden dan opgeroepen om te stemmen welk stuk we aan het einde van de uitzending willen horen. Flikker op, als ik dat allemaal helemaal zelf wil bepalen, het hele uur, of de hele dag, dan zet ik Spotify wel op. Wat ik trouwens sowieso steeds vaker doe, om van die oproepen tot stemmen af te zijn. "Deze sonate kent drie delen. Laat mij weten welk deel ik aan het begin van het volgende uur zal draaien. Het snelle..... ". Stop met die onzin en draai gewoon mooie muziek.

En dan is er rond de lunchpauze tegenwoordig een programma dat De Muziekfabriek heet. Niet dat ze daar iets produceren, ze spelen gewoon muziek van CD of - laatst: dat was leuk - van langspeelplaten af. Nou is die foute naam nog niet zo erg, maar de presentatie is nu in handen van twee presentatoren. Omdat ik niet aanneem dat zij het budget voor die uitzending gelijkelijk verdelen is dit dus een behoorlijke kostenverhoging. En waarom? Kan Hans het ineens niet meer alleen? Nou goed, een tweede naast Mieke lijkt me terecht en per definitie een verbetering, maar alle andere presentatoren kunnen het prima - nee: beter! - alleen. Het klinkt zo ongemakkelijk, twee presentatoren die om beurten een stuk aan- en afkondigen. Nergens voor nodig.

Overigens is er iets dat alle NPO-zenders zich moeten aantrekken. En dat is het 'presentatortoontje'. Alle presentatoren krijgen uiteraard een training hoe hun stem te gebruiken. En dat mag niet saai zijn, het moet variëren in toonhoogte. Maar kennelijk hebben ze allemaal dezelfde instructeur (m/v), want ze klinken precies hetzelfde. Dezelfde rare klemtoon waar een normaal mens deze nooit zal leggen.

Als er iets is dat zich in Nederland en België voordoet dan klinkt dat zo: .... in België ... èn Nederland. Ook de klemtoon op de eerste twee woorden van een zin is een tamelijk irritant radiotoontje. Hoog: "In Amsterdam..." Laag: "gaat vandaag..." Ik hoor liever mensen normaal spreken. Lex Bohlmeijer en Hans Haffmans zijn goede voorbeelden hiervan. En Hans van den Boom natuurlijk, de onvolprezen.

Ach hemel, nou moet ik ook nog gaan stemmen op de leukste radioreclame. Ster Gouden Loeki of zoiets. Ik pieker er niet over. Reclames zijn vooral hinderlijk.

Op de achtergrond klinkt hier Rameau. Vanaf Spotify. Ik hoef niet te stemmen (alleen te betalen), ik hoef niet naar twee presentatoren te luisteren en er klinkt geen irritant presentatortoontje. Nog even en NPO Radio 4 kan wat mij betreft worden opgeheven. De interviews van Lex komen via de podcast binnen en de rest... ach, dat overleef ik wel.