Ons uitgangspunt is: elke keer een andere camping. Zomervakantie, winterkamperen: het maakt niet uit, steeds wat anders. Want wat is kamperen anders dan 'reizen' met je huis (tent, vouwwagen, caravan, kampeerauto) bij je? En reizen vervolgens is niet telkens naar dezelfde plek trekken, wat ons betreft.

Zo kwamen we dit jaar in Hopfgarten terecht. Niet per ongeluk: het eerste contact werd in januari al gelegd, op de beurs CMT in Stuttgart. En het mondde uit in een uitnodiging om hier te komen kamperen. Er verschijnt een artikel in een kampeerblad, ik blog erover en op Instagram zijn de resultaten ervan op twee accounts zichtbaar.

Bij de eerste entree dacht ik: dat hebben we wel eens beter gehad. Alle wintercampings waar we tot nu toe waren waren zijn groter, completer. Reiterhof is bescheiden van omvang, maar het belangrijkste - het sanitair - is dik in orde. En uiteindelijk bevalt ook de kleinschaligheid mij enorm. Verder loop je in een half uurtje naar het dorp, zijn er behalve skiën of snowboarden genoeg andere dingen te doen en een tocht met de gondelbaan naar de top van de Hohe Salve is werkelijk adembenemend - zeker op een zonnige dag ná een dag sneeuw.

De camping ligt tot begin februari de hele dag in de schaduw, althans het grootste deel - op de foto is dat goed te zien. Maar overdag ben je toch vaak op pad, dus heel erg is dat niet. Nee, mij bevalt Reiterhof enorm. Ja, gasflessen hebben ze hier ook: 11 kilo en ook grotere - maar daarvoor heb je een lange gasslang nodig en die hebben wij niet bij ons.

Beetje raar? De receptie is van 12:00 tot 16:00 uur gesloten. Volgens mij zijn dat de uren dat de meeste nieuwkomers op de camping arriveren...

Hopfgarten, 29 december 2017